سه شنبه 14 بهمن 1404

بودجه توسعه ایجاد نمی‌کند/ تناسب واردات کالا با تنظیم بازار

تاریخچه شکل گیری سازمان صنایع کوچک و شهرکهای صنعتی ایران

مروری بر روند توسعه صنعتی نشان می‌دهد که بیش از پنج دهه از نظام برنامه‌ریزی توسعه در ایران می‌گذرد.

با بررسی اولین برنامه توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی که در سال ۱۳۲۷ (برنامه هفت ساله) تدوین شده است، می‌توان دریافت که محورهای اساسی برنامه توجه به زیرساخت‌های مورد نیاز توسعه در کشور بوده است.

در این برنامه که از سال ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۳ ادامه داشته است، برنامه مشخص و روشنی در مورد صنعت دیده نمی‌شود. در آن زمان برای این‌که صنعت در اولویت باشد، بسترهای لازم فراهم نشده بود. در آن برنامه، اجرای چند طرح بزرگ دولتی با مشارکت خارجی نیز مورد تأکید قرار گرفته بود. چهره اقتصادی جامعه نیز اقتصاد کشاورزی بود و بخش زیادی از جمعیت در روستاها زندگی می‌کردند. در برنامه هفت ساله دوم که از سال ۱۳۳۴ تا ۱۳۴۰ طول کشید، استراتژی توسعه صنعتی مغفول مانده بود، زیرا مواردی که در برنامه هفت ساله اول ارائه شده بود، به دلیل عدم تجربه، کمبود امکانات، فقدان نظام برنامه‌ریزی و حتی فقدان نظام ساماندهی، هدایت و نظارت دچار مشکلات اجرایی شده بود؛ لذا بین عملکرد و برنامه مغایرت‌های اساسی وجود داشت. بعد از برنامه دوم، نظام برنامه‌ریزی کشور به نظام برنامه‌ریزی پنج ساله که از سال ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۵ ادامه داشت، تبدیل شد.

در آن زمان، راهبردها و سیاست‌های توسعه صنعتی مشخص شد. دولت با ایجاد برخی از زیرساخت‌های توسعه‌ای، به این نتیجه رسید که باید بخش صنعت تقویت شود. عمده کاری را که برنامه‌ریزان انجام دادند، این بود که به‌واسطه درآمدهای نفتی، سرمایه‌گذاری‌های دولتی به شدت رشد یافت. در این برنامه بود که «سازمان نواحی صنعتی» به منظور برنامه‌ریزی و اجرای طرح‌های مربوط به نواحی صنعتی در مرداد سال ۱۳۴۳ ایجاد شد.

 

 

در برنامه‌های چهارم و پنجم، جهش نسبتاً مناسبی در سرمایه‌گذاری و ایجاد واحدهای صنعتی شکل می‌گیرد. در سال ۱۳۴۷ (برنامه چهارم)، «سازمان صنایع کوچک و نواحی صنعتی ایران» با هدف توسعه صنایع کوچک و بهبود وضع آن و کمک به سرمایه‌گذاران تشکیل شد. در دهه‌های ۴۰ و ۵۰، کوشش‌های زیادی برای ایجاد شهرک‌ها و نواحی صنعتی به‌عمل آمد که از آن‌ جمله می‌توان شهر صنعتی مشهد (طوس)، اصفهان، همدان و اهواز را نام برد، ولی در نهایت چهار شهرک صنعتی البرز، باختران، کاوه و رشت به ترتیب در سال‌های ۱۳۴۷، ۱۳۵۰، ۱۳۵۲ و ۱۳۵۳ پیش از سایر نواحی و شهرک‌های یاد شده به ثمر رسید.

به‌طور کلی، در طول دوران پیش از انقلاب صرفاً با ایجاد چند ناحیه صنعتی که از اهداف اصلی فاصله زیادی داشت به این امر پرداخته شد، ولی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، احداث نواحی صنعتی به‌صورت فزاینده‌ای رشد یافت و دولت با تخصیص اعتبارات قابل توجهی برای شروع کار، در پیشبرد این مهم همت کرد. در دوران بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، تحولات جدیدی در نظام سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و اجرایی توسعه بخش صنعت و معدن به‌وجود آمد. با تصویب قانون حفاظت از توسعه صنایع، بسیاری از صنایع، ملی اعلام شد و مدیریت بخش صنعت به سه وزارتخانه صنایع سنگین، معادن و فلزات و صنایع سپرده شد. سازمان صنایع ملی شکل گرفت و برخی از واحدهای صنعتی، تحت پوشش بنیادها و نهادها قرار گرفت.

وقوع جنگ تحمیلی، فرصت برنامه‌ریزی جامع و میان مدت را برای کشور از دست داد. در سال ۱۳۶۲ پس از ایجاد تغییرات در نظام صنعتی کشور، «سازمان صنایع کوچک و نواحی صنعتی ایران» با تمامی وظایف در وزارت صنایع ادغام شد و به منظور ایجاد هماهنگی و استفاده مطلوب از امکانات شهرک‌های صنعتی و ایجاد هرچه بیشتر امکانات زیربنایی و ارائه خدمات ضروری برای متقاضیان ایجاد واحدهای صنعتی، قانون «شرکت شهرک‌های صنعتی ایران» به تصویب رسید. نزدیک به دو دهه «شرکت شهرک‌های صنعتی» نسبت به ایجاد بیش از ۴۰۰ شهرک صنعتی اقدام نمود و در ابتدای برنامه سوم، پس از ادغام وزارتخانه‌های صنایع و معادن سابق، «سازمان صنایع کوچک» تشکیل شد، ولی در سال ۱۳۸۴، وظایف اجرایی آن به شرکت شهرک‌های صنعتی ایران سپرده شده و عملاً «سازمان صنایع کوچک و شهرک‌های صنعتی ایران» از شهریور ۱۳۸۴ فعالیت خود را آغاز کرد و در نهایت بر اساس مصوبه شماره ۸۷۷/۴۶۹ مورخ ۱۷/۱/۱۳۹۰ مجلس شورای اسلامی، «سازمان صنایع کوچک و شهرک‌های صنعتی ایران» به‌عنوان «سازمان توسعه‌ای» تعیین شد.

 

تاریخچه شکل گیری شرکت شهرک‌های صنعتی استان سمنان

 

در اجرای مفاد قانون تاسیس شرکت شهرک های صنعتی ایران در سال 1364 شرکت شهرک های صنعتی استان سمنان به عنوان یک شرکت سهامی خاص تاسیس و فعالیت خود را آغاز نمود. این شرکت در حال حاضر تابع سازمان صنایع کوچک و شهرک های صنعتی ایران می باشد و وظایف عمده آن عبارتند از:

*ایجاد، تکمیل و توسعه زیر ساخت های فیزیکی مورد نیاز برای استقرار واحدها در شهرک ها و نواحی صنعتی استان.

*ایجاد هماهنگی در احداث، اجرا و اداره امور شهرک‌های صنعتی و نظارت بر آن‌ها به‌منظور استفاده مطلوب از سرمایه‌گذاری‌های انجام شده.

*ساماندهی و پشتیبانی از توسعه کارآفرینی، تأمین منابع مالی، توسعه فنآوری، بهبود روش‌های تولید، کاهش ضایعات، ارتقاء بهره‌وری و کیفیت و رعایت ضوابط زیست‌محیطی در صنایع کوچک به‌منظور رقابت‌پذیر کردن آن‌ها.

*ساماندهی و پشتیبانی از ایجاد پیوند مناسب بین صنایع کوچک، متوسط و بزرگ، توسعه شبکه‌ها، خوشه‌های صنعتی و توسعه مراکز اطلاع‌رسانی و تجارت الکترونیک برای آن‌ها

*حمایت و پشتیبانی از تحقیقات کاربردی، توسعه‌ای و ارتقاء سطح فنآوری در واحدهای کوچک صنعتی.

*حمایت و پشتیبانی از انجام آموزش‌های تخصصی و برنامه‌های مربوط به ارتقاء مهارت کارکنان و داوطلبان ایجاد و توسعه صنایع کوچک

اکنون شرکت شهرک‌های صنعتی استان سمنان دارای ۱۳ شهرک صنعتی، 11 ناحیه صنعتی و یک منطقه ویژه اقتصادی مصوب در گروه اول شرکت های تابعه سازمان صنایع کوچک و شهرکهای صنعتی ایران قرار دارد.

  • 1404/10/05 - 16:20
  • - تعداد بازدید: 305
  • - تعداد بازدیدکننده: 274
  • زمان مطالعه : 4 دقیقه
  • /ZMjh
عضو اتاق بازرگانی ایران:

بودجه توسعه ایجاد نمی‌کند/ تناسب واردات کالا با تنظیم بازار

عضو هیات رییسه اتاق ایران گفت: وزارتخانه‌ها اجازه دهند واردات متناسب با تنظیم بازار انجام شود تا تعادل در قیمت‌ها و میزان موجودی کالا در بازار شکل بگیرد.

به گزارش روابط عمومی شرکت شهرک‌های صنعتی استان سمنان، پیام باقری روز پنجشنبه در نشست اعضای کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی با فعالان اقتصادی سمنان در سالن همایش اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی استان افزود: تخصیص به موقع ارز در اختیار زنجیره‌های تولید برای تامین مواد اولیه نقشی مهم در حمایت از تولید دارد و انتظار می‌رود رسیدگی به این موضوع مهم به طور ویژه مدنظر مسوولان قرار بگیرد.

وی ادامه داد: زنجیره‌های تولید مرتبط با گروه‌هایی با مواد اولیه‌ موجود و کافی در داخل کشور، کمترین میزان نوسان را دارند.

انحصار در تولید مواد اولیه مشکل‌ساز است

وی ادامه داد: مواد اولیه برخی صنایع به میزان کافی در داخل تولید نمی‌شود و وابستگی به واردات وجود دارد و همین موضوع موجب نوسانات شدید و رقابت‌های سنگین در بازار می‌شود.

باقری تصریح کرد: در شرایطی که تنها یک تولیدکننده داخلی وجود دارد و آن هم چند کالای انحصاری تولید می‌کند، رقابت‌های شدید بر سر تامین مواد اولیه شکل می‌گیرد و قیمت‌ها دچار نوسان می‌شود.

باقری با اشاره به تجربه‌های موفق تنظیم بازار گفت: راهکار در این شرایط آن است که وزارتخانه‌های مرتبط اجازه دهند واردات به‌طور تنظیم بازار انجام شود. این تجربه پیش‌تر در برخی کالاها از جمله ورق‌های فولادی اجرایی شد در مقطعی که تولید داخلی پاسخگوی نیاز بازار نبود، دولت با صدور مجوز واردات، توانست بازار را به‌طور کامل تنظیم کند و نوسانات را به حداقل برساند.

تخصیص ارز واردات متناسب با نیاز واقعی

وی تصریح کرد: بنابراین صرف صدور مجوز واردات کافی نیست و لازم است اختصاص ارز به‌صورت به‌موقع و متناسب با نیاز واقعی تولیدکنندگان انجام شود تا واردات مواد اولیه به شکل موثر عملیاتی شود.

وی با تاکید بر لزوم تامین پایدار مواد اولیه برای پویایی زنجیره‌های تولید گفت: اختصاص به‌موقع ارز و اجازه واردات هدفمند و تنظیمی نقش اصلی در تنظیم بازار و کاهش نوسانات دارد.

عضو هیات رییسه اتاق ایران خاطرنشان کرد: گنجاندن این موضوع در قالب درخواست رسمی و مصوبه می‌تواند به کاهش نوسانات بازار مواد اولیه کمک کند و ثبات بیشتری را برای زنجیره‌های تولیدی کشور به همراه داشته باشد.

آسیب‌های مداخله‌گری دولت و اقتصاد دستوری

عضو هیات رییسه اتاق ایران با قدردانی از استاندار سمنان در حمایت از تولید و حل مسایل اقتصادی، تاکید کرد: اقتصاد ایران در «تله مقابله با معلول‌ها» گرفتار است و تا زمانی که علت‌های اصلی، یعنی مداخله‌گری دولت و اقتصاد دستوری اصلاح نشود، مشکلات پابرجا خواهد ماند.

وی با خطاب قرار دادن نمایندگان مجلس، مسوولان حاضر در نشست فعالان بخش خصوصی تصریح کرد: طی نشست‌های اقتصادی، به جای پرداختن به ریشه‌ها، معطوف به پیامدهای سیاست‌گذاری‌های نادرست اقتصادی است در حالی که ریشه مشکلات به ساختار اقتصاد دولتی، مداخلات گسترده دولت، قیمت‌گذاری دستوری و محیط غیررقابتی کسب‌وکار مرتبط است.

وی با انتقاد از تکثر بخشنامه‌ها و دستورالعمل‌ها گفت: امروز یک فعال اقتصادی با انبوهی از مقررات مواجه است که هم می‌توان با آن‌ها کار را پیش برد و هم می‌توان به همان مقررات برای متوقف کردن فعالیت‌ها استناد کرد و این بوروکراسی به جای حل مسایل مولد «معلول» است.

آسیب نگاه جرم‌محور در مساله مالیات

وی با اشاره به برخی رویه‌ها در نظام مالیاتی کشور افزود: نگاه جرم‌محور و فشار فزاینده بر فعالان شفاف اقتصادی، بخش خصوصی را به آستانه تحمل نزدیک کرده است.
باقری تصریح کرد: بخش خصوصی به عنوان بخشی که با وجود تحریم‌ها و خودتحریمی‌های داخلی، تاکنون خود را ترمیم و مقاوم کردند، اما با تصمیمات و دستورالعمل‌های ناگهانی، ناچار به صرف تمام توان برای رفع موانع جدید می‌شود.

وی با اشاره به نقص سیاست‌های ارزی اشاره کرد و گفت: مدیریت دستوری بازار ارز و مهندسی عرضه و تقاضا، به‌ویژه در بازار دوم، موجب سرکوب نرخ ارز می‌شود و در نهایت به بروز معلول‌های جدید اقتصادی منجر می‌شود و در این مداخلات ساختاری دولت نهفته است.

چرا بودجه دیگر مرکز ثقل توسعه نیست؟

این فعال اقتصادی با بیان اینکه دولت بزرگ و پرهزینه امروز خود را در بودجه کشور نشان می‌دهد، تصریح کرد: بودجه دیگر مرکز ثقل توسعه نیست و بیشتر صرف هزینه‌های جاری دولت می‌شود و افزایش درآمدهای مالیاتی و نفتی نیز به جای هزینه در توسعه صرف تامین هزینه‌های دولت می‌شود.

عضو هیات رییسه اتاق ایران در خطاب به نمایندگان مجلس تاکید کرد: اگر مجلس تمام تمرکز خود را بر اجرای احکام برنامه هفتم توسعه در مسیر کوچک‌سازی دولت، واگذاری تصدی‌گری‌ها، تقویت بخش خصوصی و اتکا به سازوکار بازار بگذارد، گام بزرگی در اصلاح اقتصاد برداشته خواهد شد و اتاق‌های بازرگانی آمادگی دارد در کنار مجلس و دولت، این مسیر را همراهی کنند.

منبع : ایرنا-سمنان

  • گروه خبری : گروه آرشیو تمام اخبار استان,گروه اسلایدر سمت چپ,گروه اطلاع رسانی
  • کد خبر : 37152
کلمات کلیدی

نظرات

0 نظر برای این مطلب وجود دارد

نظر دهید

تنظیمات قالب